" خدا نمرده "
چرا خدا را مرده پنداشته اید ؟ چرا گمان می برید که خداوند نباید و نمی تواند با مخلوق و بنده ی خود ارتباطی داشته باشد؟ مگر خالق متعال عاشق مخلوق خود نیست؟ این چگونه عشقی است که بگوییم بین عاشق و معشوق هیچ رابطه ای وجود ندارد ؟ مگر اساسی ترین و مهمترین نیاز انسان ، ارتباط با آفریدگار خود نیست . پس اگر فکر کنیم که او به این نیاز مهمتر از آب و غذای بنده ی خود بی اعتناست چگونه میتوان تصور کرد که خداوند بخشنده و مهربان است؟ اصلا چرا نباید خداوند با مخلوق خود رابطه ای داشته باشد ؟ چرا نباید مخلوق خود را هر لحظه هدایت کند؟ چرا نباید با بنده ی خود سخن بگوید؟ چرا گمان برده اید که خداوند تنها با گروه بسیار بسیار اندکی از بندگان خود سخن گفته ؟ آیا نعوذ بالله او تبعیضی میان بندگان خود قائل است ؟ چرا فکر می کنیم که پروردگار متعال زمانی سخن گفته و زمانی دیگر ساکت شده است و اکنون نیز در سکوت بسر می برد ؟ ....
خداوند زنده و حاضر را بپرستید. زنده سخن می گوید . محبت می کند ، فعال است ، زندگی می بخشد ، تغییر می دهد و دگرگون می کند . زنده ، می بیند ، می شنود ، می خواهد و اراده می کند ، آیا خالق و معبود شما زنده است ؟ ...
پروردگار تبارک و تعالی هر لحظه با مخلوقات سخن می گوید و از این طریق آنان را پاک و هدایت می کند ، قدرت و زندگی می بخشد و محبت و نوازش می کند ... خداوند با ( به ظاهر ) پست ترین و برترین مخلوقات خویش یکسان سخن می گوید .... شنیدن این کلام سرچشمه ی شور و شادی و لذت و آرامش است. این کلام نیرودهنده و رهاننده است ... در وحی بسته شد اما آیا در الهامات نیز بسته شد ؟! ... آنان که خداوند را چنین زشت و خشن برای انسانها به تصویر کشیده اند از عشق تهی گشته اند و آن که از عشق خالی باشد ، هستی را نمی بیند و آنچه می بیند گمان ها و توهمات خویش است ...
اگر چیزی نمی شنوید و نمی بینید نه اینکه نیست و یا نباید باشد ، بلکه این شمایید که نمی بینید و نمی شنوید . این نقص شماست و نه خداوند ... در زندگی به کجا گوش سپرده اید ، متوجه که هستید ، در اشتیاق چه به سر می برید ، به کجا خیره شده اید ، همان صدا را می شنوید و همان را می بینید که به سویش متوجه و مدام در حرکتید.
از سخنان استاد پیمان فتاحی ( استاد فتاح )